Τι θα κάνουμε;

Μέρες ήθελα να γράψω. Δεν έγραφα. Χάος! Και στον κόσμο και στην σκέψη μου.

Γράφει η Νανά Παλαιτσάκη

Η οικογένειά μου.., η οικογένεια που απέμεινε πια, είναι ο μονάκριβός μου γιος που ζει τα 13 τελευταία χρόνια στην Γερμανία, τα «σκυλόπαιδά μου» και ο γάτος μου.

Έχω το ελεεινό πλεονέκτημα όσα γράφω να δημοσιοποιούνται που σημαίνει ότι ίσως το κίνητρό μου σήμερα είναι ιδιοτελές. Σας χρειάζομαι. Δήλωνα τις προάλλες ότι είμαι μια αισιόδοξη καταθλιπτική. Ανήκω σε μια οικογένεια που ξεκληρίστηκε από τροχαία και χρόνια σπάνια νοσήματα. Την τελευταία βδομάδα γίνεται ένα πολύ μεγάλο crash test των αντοχών μου. Αν έγραφα «κάτι» πριν το «τώρα», θα ήταν ένα υποκριτικό κείμενο. Δεν θα μ’ εκπροσωπούσε.

Πριν λίγο, μια νέα γυναίκα μάνα, μαζί με την μητέρα της με αποτρόπαιο τρόπο έπνιξαν το βρέφος που γεννήθηκε και το πέταξαν στον σκουπιδοτενεκέ στην Πετρούπολη.

Χτες, μέρα της μάνας, ο δικός μου γιός, από την Γερμανία που ζει , φρόντισε να έρθει σπίτι μια αγκαλιά λουλούδια, με αγαπημένα μου σοκολατάκια και μια κάρτα που γράφει « Μανούλα μου σ’ ευχαριστώ για όλα και σ’ αγαπώ πολύ. Ο Αλέξης σου».

Θυμάμαι τα ξημερώματα που τον πήρα στην αγκαλιά μου και ένιωθα πιο δυνατή ίσως και από τον Μέγα Αλέξανδρο και πιο ατρόμητη από τους Τιτάνες μ’ έναν σκοπό να φέρω στην ζωή του την χαρά και την αφθονία. Εκείνο το «τόσο δα πλασματάκι» που ζύγιζε 2700, με λίγα μαύρα μαλλιά στο κεφαλάκι του, χωρίς σχηματισμένη μυτούλα, με τα μακριά δαχτυλάκια του κλεισμένα σφιχτά σε γροθιές ήταν και είναι ο θησαυρός του σύμπαντος για μένα. Τόσο μικρό τότε, τόσο απροστάτευτο, τόσο τρυφερό, τόσο αθώο, τόσο «τοσοδούλι», τόσο ιερό και πανάχραντο!

Έτσι κάπως θα ήταν και το πλάσμα που πετάχτηκε στον σκουπιδοτενεκέ. Κάπως έτσι θα ήταν και εκείνο που βρέθηκε στον ακάλυπτο. Κάπως έτσι ξεκίνησε την ζωή του και το κοριτσάκι που 11 χρονών η μη – τέρα του, το έδινε για ν’ ασελγεί πάνω του ένας γέρος – «παπάς».

Λίγες μέρες πριν, μια μάνα σφάχτηκε από το ίδιο το παιδί της γιατί είχε ψυχολογικά προβλήματα ο γιος και δεν κατάφερε να πάρει το πτυχίο του πολιτικού της Νομικής. Κάποιος άλλος «άνθρωπος» βίαζε ένα σκυλάκι έξι μηνών μπροστά στον κόσμο. Το σκυλάκι νοσηλεύεται. Ένας με μπαλτά σκότωσε την γυναίκα του. Τα κτήνη παίζανε «μπαρμπούτι» με τα φάρμακα των καρκινοπαθών.

Εγκλήματα κατά συρροή κάθε μέρα σε κάθε γειτονιά του κόσμου, τέρατα εγκληματούν σε ζωές αθώες, απροστάτευτες, πονεμένες, εξαρτημένες από μια αγκαλιά ζωής.

«Στρατός» οι αποκαμωμένοι, οι περισσότεροι από μας, που ικετεύουμε για λίγη συμπόνια στην ανέχεια, από ποιους άραγε; Οι υπάλληλοι των ξένων θέλουν να μειωθούν και άλλο οι συντάξεις. Ένας ναυτικός δήλωσε σήμερα ότι με την σύνταξή του, ζουν τα εγγόνια του και τα παιδιά του και ..κοιτώντας την κάμερα είπε για όλους εμάς « τα παιδιά μου μ’ ενδιαφέρουν, εγώ τελείωσα».

Είναι κάτι στιγμές που θέλω να ξαναμπώ στην μήτρα της μάνας μου. Ίσως μου μοιάζει ως μοναδικό καταφύγιο. Έχω την ψυχολογία του κατατρεγμένου πρόσφυγα που νιώθει ότι απέχει πάρα πολύ η θάλασσα που θα τον πάει που;

Όταν συνέρχομαι από την ακινητοποίηση της κατάθλιψης στ’ ακούσματα των γεγονότων, πανικοβάλλομαι στην ιδέα μήπως μόνο εγώ ακινητοποιούμαι και θέλω να κρυφτώ στο κρεβάτι σε θέση εμβρύου.

Θέλω να καταδικαστούν σε ισόβια, ισόβια, ισόβια, όσοι εγκληματούν εναντίον πλασμάτων ανήμπορων, πλασμάτων που πονάνε, πλασμάτων που είναι ανυπεράσπιστα. Θέλω να λειτουργήσει η Θεία – δίκη. Ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχα επικαλεστεί το θείο ως τιμωρό για όλους αυτούς που μας βιάζουν κάθε μέρα, όλο και περισσότερο με κάθε μέσο και τρόπο, ή μας αναγκάζουν να γινόμαστε θεατές βιασμών αδελφών, φίλων, παιδιών, μας υποχρεώνουν να γινόμαστε σιωπηλοί μάρτυρες, μέχρι να φτάσουμε που; Ποιος απαντάει σε αυτό; Η «φωλιά του Κούκου» ήταν δυστυχώς μόνο ταινία και στα ψυχιατρεία τους διαταραγμένους δεν τους κρατάνε πια. Τι κάνουμε;

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ρώσοι αναλυτές: Τι θα γινόταν σε ένα πόλεμο Αμερικής – Τουρκίας – Το σενάριο για την Ελλάδα

Λίνα

Γ. Τράγκας: Κάτι δεν πάει καλά με τις επιλογές της κυβέρνησης. Κανένα σχέδιο αντιμετώπισης του μεταναστευτικού προβλήματος

Panos Davakis

New York Times: Ο Ερντογάν θέλει τη δική του πυρηνική βόμβα και προετοιμάζεται χρόνια γι’ αυτό

Λίνα

Γ.Τράγκας: «Τα σπίτια μας καίγονται και οι πολιτικά αυτιστικοί των Αθηνών ασχολούνται με το Joker»

Λίνα

«Τζόκερ» στο μανίκι Τσίπρα μακριά από «αίθουσες ενηλίκων»

Λίνα

Γιώργος Τράγκας: «Η υγεία δεν είναι επικοινωνιακό σόου – Δεν πρέπει να λείψει ούτε δεκαράκι από τα χρήματα της θεραπείας του Παναγιώτη – Ραφαήλ»

Λίνα

Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη περιήγηση σας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτήν τη σελίδα αποδέχεστε τα Cookies. Αποδοχή Περισσότερα

Προσωπικά Δεδομένα & Cookies