CrashOnline.gr | Η Online έκδοση του περιοδικού CRASH!

«Αποδόμηση» του πονήματος Πισσαρίδη «Σχέδιο Ανάπτυξης για την Ελληνική Οικονομία» από τη ΓΣΕΒEE

Η ΓΣΕΒEE αναδεικνύει αλήθειες που πονάνε σε ό,τι αφορά το νεοφιλελεύθερο μοντέλο της έκθεσης Πισσαρίδη «Σχέδιο Ανάπτυξης για την Ελληνική Οικονομία».

Τον περασμένο Αύγουστο δόθηκε στη δημοσιότητα η ενδιάμεση έκθεση του «Σχεδίου Ανάπτυξης για την Ελληνική Οικονομία», γνωστή ως «έκθεση Πισσαρίδη», ώστε η τελική εκδοχή της να αποτελέσει τον μακροπρόθεσμο αναπτυξιακό χάρτη της χώρας μέσω και της αξιοποίησης των πόρων από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης.

Η ενδιάμεση έκθεση βεβαίως δεν βασίστηκε σε κανενός είδους διάλογο με τους παραγωγικούς φορείς που επλήγησαν από την πανδημία. Εστιάζει στην αύξηση της παραγωγικότητας που θα επιτευχθεί με την εξειδίκευση και την καινοτομία, με προσανατολισμό στο διεθνές επίπεδο. Και αυτό την ώρα που η στρατηγική των περισσότερων χωρών, ελέω πανδημίας, εστιάζει στην ανασυγκρότηση στο εσωτερικό τους και στην ενίσχυση της εργασίας.

Στην ενδιάμεση έκθεση εντυπωσιάζει η δαιμονοποίηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες ούτε λίγο ούτε πολύ χαρακτηρίζονται «ζόμπι» και κρίνονται υπεύθυνες για τη χαμηλή παραγωγικότητα και για τη φοροδιαφυγή.

«Σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η Ελλάδα έχει μεγάλο ποσοστό μικρών επιχειρήσεων και αυτοαπασχολουμένων. Το 48,5% των εργαζομένων στον επιχειρηματικό τομέα της χώρας το 2017 απασχολούνταν σε επιχειρήσεις με έως εννέα άτομα προσωπικό, ενώ το 28,7% των εργαζομένων στη χώρα, με βάση στοιχεία για το 2019, ήταν αυτοαπασχολούμενοι… Το υψηλό μερίδιο απασχόλησης σε ατομικές και μικρές επιχειρήσεις σχετίζεται με τη χαμηλή παραγωγικότητα της εργασίας, καθώς η παραγωγικότητα σχετίζεται θετικά με το μέγεθος των επιχειρήσεων. Το μικρό μέγεθος των ελληνικών επιχειρήσεων δεν τους επιτρέπει να εκμεταλλευτούν οικονομίες κλίμακας και τεχνολογίες αιχμής. Ως αποτέλεσμα, η μικρή επιχειρηματικότητα εστιάζεται κυρίως στην παροχή υπηρεσιών για εγχώρια κατανάλωση», ενώ «η άτυπη οικονομία συνιστά σημαντικό πρόσκομμα για την ανάπτυξη και την ευημερία… Επιχειρήσεις στην γκρίζα ζώνη της οικονομίας δεν μεγεθύνονται, δεν επενδύουν συστηματικά σε νέες τεχνολογίες και δεν εστιάζουν σε εξαγωγές, απλώς γιατί στόχος τους είναι να διατηρήσουν ένα χαμηλό προφίλ… Ένας τρόπος για να αντιληφθεί κανείς τις συνέπειες της λειτουργίας επιχειρήσεων στην γκρίζα ζώνη της οικονομίας είναι να σκεφτεί ότι οι επιχειρήσεις αυτές εγκλωβίζουν πόρους που εναλλακτικά θα χρησιμοποιούνταν στην επίσημη οικονομία από εξωστρεφείς επιχειρήσεις» (έκθεση Πισσαρίδη).

Η απάντηση στο πρόβλημα της παραγωγικότητας, σημειώνει από την πλευρά της η ΓΣΕΒEΕ, δεν μπορεί να είναι ο περαιτέρω περιορισμός του ρόλου των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, αλλά, αντιθέτως, η ενίσχυσή τους μέσω στοχευμένων πολιτικών.

«Μήπως η μονομερής, συστηματική και ατελέσφορη εστίαση στο μέγεθος των επιχειρήσεων στερεί από τη συζήτηση τη δυνατότητα επεξεργασίας όλων των παραμέτρων που θα καθιστούσαν το μικρό μέγεθος “πλεονέκτημα” στη νέα σύγχρονη ψηφιακή οικονομία; Διαπιστώνεται (σ.σ.: στην έκθεση) ότι απουσιάζουν αναφορές περί των παραμέτρων που θα βελτίωναν την παραγωγικότητα, σε επίπεδο κλαδικά προσανατολισμένου παραγωγικού εκσυγχρονισμού, οικοδόμησης συνεργατικών σχημάτων, προώθησης του ψηφιακού μετασχηματισμού, ενίσχυσης των ικανοτήτων συμμετοχής σε αλυσίδες – δίκτυα παραγωγής και του εξαγωγικού προσανατολισμού, διάχυσης σύγχρονων γνώσεων και δεξιοτήτων, προώθησης ενδογενών διακλαδικών διασυνδέσεων σε θεματικούς τομείς με σημαντικό αναπτυξιακό αποτύπωμα (π.χ. αγροδιατροφή και τοπικά αγροδιατροφικά οικοσυστήματα, σύνδεση πρωτογενούς τομέα με τουριστικό προϊόν)». Επίσης, «παραγνωρίζεται ότι το πρόβλημα της παραγωγικότητας συνδέεται στενά και με τον φαύλο κύκλο της αποεπένδυσης, της δυσκολίας πρόσβασης σε χρηματοδότηση, της διαχρονικά προ-κυκλικής και υφεσιακής επίδρασης των ασκούμενων οικονομικών πολιτικών, όπως καθορίζονται πλέον από τα δομικά δημοσιονομικά πλεονάσματα, τον περιορισμό της εγχώριας κατανάλωσης…».

Ως προς τις εξαγωγές, η συνομοσπονδία τονίζει πως «θα ήταν προτιμότερο να μετρούμε την εξωστρέφεια μιας χώρας ή ενός κλάδου με βάση την καθαρή συνεισφορά του στο εμπορικό ισοζύγιο, αφαιρώντας δηλαδή τις εισαγωγές. Πρωταρχικός στόχος θα πρέπει να είναι η αύξηση της προστιθέμενης αξίας σε κλάδους στους οποίους μπορούμε να αποκτήσουμε ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα επιδιώκοντας αύξηση του εγχώριου προϊόντος, υποκαθιστώντας κάποιες εισαγωγές και η ανάγκη για εξωστρέφεια θα έρθει ως φυσικό επακόλουθο». Επίσης, «σε ανεπτυγμένες οικονομίες μικρότερου μεγέθους οι βιομηχανίες αναπτύσσονται πρώτα βασιζόμενες στην εγχώρια ζήτηση και στην υποκατάσταση εισαγωγών. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μια μικρή οικονομία, όπως η Ελλάδα, με ιδιαίτερα υψηλό κόστος παραγωγής, το οποίο εκτοξεύεται από την υψηλή φορολογία».

Μια σημαντική διάσταση που τίθεται και στην έκθεση Πισσαρίδη αφορά την πρόσβαση των μικρών επιχειρήσεων στη χρηματοδότηση. «Η πρόσβαση της συντριπτικής πλειονότητας των μικρών επιχειρήσεων στη χρηματοδότηση παραμένει διαχρονικά σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα σε σχέση με τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά δεδομένα, όχι μόνο κατά τη διάρκεια της δεκαετούς οικονομικής κρίσης, αλλά ακόμα και πριν από το 2010, σύμφωνα και με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα» υπογραμμίζεται από τη ΓΣΕΒΕΕ, που προσθέτει: «Ένα τραπεζικό σύστημα το οποίο θα επιτελεί τον φυσικό του ρόλο (που είναι η μετατροπή των αποταμιεύσεων σε επενδύσεις) και η δημιουργία μιας ισχυρής αναπτυξιακής τράπεζας (για την οποία γίνεται οριακή μόλις αναφορά στο σχέδιο) είναι ενδεχομένως μία πιο βιώσιμη στρατηγική».

Η χαμηλή παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας οδηγεί σε χαμηλές αμοιβές της εργασίας, όπως σωστά σημειώνεται στην έκθεση. Όμως, όπως αντιτείνει από την πλευρά της η ΓΣΕΒΕΕ, η κύρια αιτία της χαμηλής παραγωγικότητας θα πρέπει να αναζητηθεί στη συρρίκνωση των επενδύσεων, οι οποίες από 63,1 δισ. το 2007 μειώθηκαν στα 18,11 δισ. το 2015. Και αυτό διότι «η ζήτηση στην ελληνική οικονομία περιορίστηκε δραματικά, ενώ κατά την κρίση χρέους μια επένδυση στην Ελλάδα αποτελούσε κίνηση αυξημένου ρίσκου, ο κατασκευαστικός τομέας που αποτελούσε αναπτυξιακό μοχλό στη χώρα τα τελευταία 50 χρόνια καταβαραθρώθηκε, η πρόσβαση στη χρηματοδότηση κατέστη δυσχερής, ενώ και οι δημόσιες επενδύσεις εξαϋλώθηκαν». Πάντως, η έκθεση Πισσαρίδη εκφράζει την αισιοδοξία της δηλώνοντας πως «το ποσοστό των επενδύσεων προς το ΑΕΠ ανακάμπτει σταδιακά προς τα προ κρίσης επίπεδα»! Με τον ΙΟΒΕ να εκτιμά στην τελευταία τριμηνιαία έκθεσή του για την ελληνική οικονομία (Ιούλιος 2020) εξασθένιση των επενδύσεων άνω του 25%… Είναι αυτό που λέμε «εκτός τόπου και χρόνου»!

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Κατά 68,9% μειώθηκε η επιβατική κίνηση στα αεροδρόμια της χώρας λόγω του κορονοϊού

Γεωργία Κουμπούνη

Κατάλαβες τώρα Έλληνα γιατί σου έκλεισαν (και) την βιομηχανία ζάχαρης;

Panos Davakis

Φοροδιαφυγή-μαμούθ 1.700.000.000 ευρώ!

Γεωργία Κουμπούνη

Νέος εργασιακός νόμος – Κανένα δικαίωμα για τον εργαζόμενο πλέον

Panos Davakis

Γκουτέρες: 690 εκατ. άνθρωποι δεν διαθέτουν χρήματα για τροφή και 130 εκατομμύρια κινδυνεύουν να βρεθούν στα πρόθυρα της πείνας

Γεωργία Κουμπούνη

Η οικονομία της Γερμανίας δεν θα ανταπεξέλθει σε ένα νέο lockdown!

Panos Davakis

Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη περιήγηση σας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτήν τη σελίδα αποδέχεστε τα Cookies. Αποδοχή Περισσότερα

Προσωπικά Δεδομένα & Cookies